Je bent hier : Welkom / Botsingen op het werk: waarom collega’s je raken en hoe je dit kunt veranderen
Twee houten poppetjes staan tegenover elkaar op een opstellingsbord, met rode uitroeptekens boven hun hoofd als metafoor voor botsingen op het werk.

Botsingen op het werk: waarom collega’s je raken en hoe je dit kunt veranderen

Relaties & Patronen

Auteur: Mieke Loor

Je werkt met volwassenen, professionals, mensen met diploma’s, ervaring en verantwoordelijkheden. En toch voelt het soms alsof je midden in een kleuterklas zit. Iemand reageert fel op een opmerking, een ander trekt zich ineens volledig terug, en voordat je het weet is er spanning die niemand echt kan plaatsen.

En jij? Jij probeert het netjes te houden, terwijl je vanbinnen allesbehalve rustig bent.
 
Misschien heb je al van alles geprobeerd zoals duidelijker communiceren en grenzen aangeven. Je praat erover bij de koffieautomaat, of je zwijgt omdat je denkt: “Ik wil hier geen gedoe van maken.” En toch blijft het wringen. Waarom raakt het je zo? Hoe kan het zijn dat die ene collega jou toch iedere keer weer triggert? En bij elke gebeurtenis voel jij je dat kindje van 8 jaar, aangevallen en verdrietig zonder te begrijpen wat er gebeurt. 

Mieke Loor, praktijk Jouw Eigen Veerkracht Valkenswaard

Ik ben Mieke

In mijn praktijk ontmoet ik mensen die merken dat bepaalde collega’s hen onverwacht raken. Een opmerking, een blik, een reactie die blijft hangen. Met systemisch werk en innerlijk kindwerk kijken we samen wat daaronder speelt en waarom sommige situaties zo binnenkomen.

In deze blog ontdek je;
  1. Waarom raak ik zo getriggerd door mijn collega?
  2. Waarom voelt mijn werkplek soms als een strijdveld?
  3. Waarom heb ik last van andermans gedrag?
  4. Hoe komt het dat ik me klein voel bij dominante collega’s?
  5. Waarom bots ik altijd met hetzelfde type mens?
  6. Hoe doorbreek ik dit patroon zonder mezelf kwijt te raken?
  7. Hoe ik jou kan begeleiden bij botsingen op het werk
  8. Wat je misschien nog niet wist over mij
  9. Meestgestelde vragen over botsingen op het werk
  10. Zet nu die volgende stap naar meer rust op de werkvloer.

“Als iedere werkdag als een gevecht voelt”

Waarom raak ik zo getriggerd door mijn collega?

Je weet dat het nergens op slaat. Dat ene mailtje was misschien kort, maar niet onbeleefd. En toch voel je hoe je schouders zich aanspannen en hoe je hartslag omhooggaat. Iets in jou wordt geraakt, harder dan je zou willen toegeven. Misschien durf je het niet te zeggen, of reageer je juist geprikkeld terug. Maar diep vanbinnen snap je het niet: waarom raakt dit mij nou zo sterk?
 
Triggers op het werk gaan zelden over dat moment alleen. Vaak raken ze aan iets ouds. Een gevoel van niet gezien worden. Het idee dat je moet vechten om gehoord te worden. Of juist: dat je niks mag zeggen, omdat anders de ander boos wordt. Wat vandaag in je team gebeurt, kan onbewust iets in gang zetten wat ooit vroeger begonnen is.
 
En dat is confronterend, maar ook bevrijdend als je weet waar het écht over gaat. Dan kun je stoppen met vechten tegen de verkeerde dingen. Dan hoef je niet meer te twijfelen aan jezelf, maar mag je luisteren naar wat er gehoord wil worden in jou.

Hoe komt het dat ik steeds in dezelfde werkpatronen beland?

Je begint vol goede moed. Nieuwe baan, nieuwe collega’s, frisse start. Maar een paar maanden later herken je het alweer: jij die te veel op je bord neemt, jij die de spanningen opvangt, jij die zich verantwoordelijk voelt voor het hele teamklimaat. Alsof je in een toneelstuk bent gestapt waarin jouw script allang op de plank ligt.
 
Veel patronen op het werk zijn eigenlijk herhalingen van iets ouds. Iets wat ooit werkte. Iets wat ons hielp om ons veilig te voelen. Misschien leerde je als kind dat je moest zorgen, pleasen, onzichtbaar zijn of juist alles controleren. En dat gedrag, dat neem je onbewust mee, ook naar je werk.
 
Het mooie is: patronen kun je herkennen. En wat je herkent, kun je doorbreken. Niet van de ene op de andere dag, maar stap voor stap. Het begint met zien dat je het niet verkeerd hebt, maar dat je er anders op mag reageren. Je bent trouw geweest aan iets ouds, en nu mag je iets nieuws leren.

Waarom voelt mijn werkplek soms als een strijdveld?

Je hebt niets tegen samenwerken. Integendeel, je wilt gewoon een fijne sfeer. Maar soms voelt je werkplek als een veld vol mijnen: je weet nooit wanneer iets ontploft. Je loopt op eieren, past je aan, en ondertussen raak je jezelf kwijt. En het gekke is: anderen lijken er minder last van te hebben dan jij. Dus denk je: “Het ligt gewoon aan mij”. En voor je het weet scrol je over Indeed.
 
Maar, wanneer je opgroeit in een omgeving waar spanningen niet werden besproken of juist waar je voortdurend op scherp moest staan, dan past je systeem zich daaraan aan. Je lichaam onthoudt wat onveilig voelde. Dus als er op je werk iets in de lucht hangt, voel jij dat meteen. En jouw reactie? Die is vaak een echo van hoe je vroeger leerde overleven.
 
Het is geen zwakte dat je dit voelt. Het is een teken van je gevoeligheid én je verleden. En als je dat weet, kun je de strijd anders gaan voeren: niet meer tegen je collega’s, maar vóór jezelf. Zodat jij weer stevig op je eigen plek kunt staan.

“Je kan niet iedereen gelukkig maken op je werk”

Waarom heb ik last van andermans gedrag?

Je merkt dat je gesprekken probeert te sussen. Dat je tussenbeide komt als twee collega’s botsen. Of dat je na een vergadering nog dagen blijft malen over dat ene ongemakkelijke moment, ook al ging het niet over jou. Alsof je op de uitkijk staat, en jij degene bent die moet zorgen dat alles goed blijft gaan.
 
Als je als kind verantwoordelijk werd gemaakt voor de stemming thuis, of het nou expliciet was of niet, dan is het niet zo vreemd dat je dat nu ook op het werk doet. Je leerde vroeger: als ik het gezellig houd, dan is iedereen oké. En dan is iedereen gelukkig. Het voelt dan bijna als je plicht om te zorgen dat het niet uit de hand loopt.
 
Maar het is niet jouw taak om het hele team te dragen. Jij mag ook leunen. Ook even niks oplossen. En misschien begint dat met een klein inzicht: je bent niet verantwoordelijk voor hoe een ander zich voelt, alleen voor jezelf.

Drie mannen in pak maken ruzie in een zandbak met speeltoestellen op de achtergrond, als metafoor voor botsingen op de werkvloer.

“De werkvloer lijkt soms op een speeltuin voor nette pakken”

Hoe komt het dat ik me klein voel bij dominante collega’s?

Je weet best wat je waard bent. En toch, zodra die ene collega zijn stem verheft of dominant het woord neemt, voel je jezelf krimpen, je trekt je terug, of je wordt ongelooflijk boos. En later, thuis, komt de frustratie: “Waarom heb ik niks gezegd?”
 
Dominant gedrag kan oude wonden aanraken. Misschien was er vroeger een ouder, een broer of een leerkracht die over je grenzen ging. Iemand die veel ruimte innam  waardoor jij minder overhield. Je lichaam herkent dat gevoel van te veel, te groot, te snel en reageert automatisch: je bevriest, past je aan, of verdwijnt naar binnen.
 
Je hoeft die reactie niet weg te duwen. Je hoeft jezelf niet op te peppen met “volgende keer zeg ik er wél iets van.” Wat als je eerst alleen maar opmerkt wat er gebeurt in je lijf? En zachtjes zegt: dit mag er zijn. Dan ontstaat er ruimte om anders te reageren, ook bij botsingen met dominante collega’s.

“Geen strijd meer, dat veranderd alles”

Waarom bots ik altijd met hetzelfde type mens?

Je hebt het vaker meegemaakt: een bepaald type collega roept altijd iets bij je op. De drammer, de twijfelaar, de afhaker. Wat het ook is, het lijkt alsof dat soort mensen jou telkens weten te vinden. En ook al neem je jezelf voor om het dit keer anders te doen, toch glijd je weer in datzelfde patroon.
 
Vaak spiegelen anderen ons iets wat we van onszelf niet mogen zijn. Misschien vind je twijfelaars irritant omdat jij nooit mag twijfelen van jezelf. Of voelt een drammer als bedreiging, omdat je vroeger zelf nooit ruimte kreeg. We botsen niet zomaar. We worden uitgedaagd in iets dat nog aandacht vraagt.
 
Als je dat durft te zien, verandert er iets. Dan wordt het geen strijd meer tussen jou en de ander. Maar een uitnodiging om dichterbij jezelf te komen. En dat verandert alles. En geloof me, het ligt niet allemaal aan jou.

Hoe doorbreek ik dit patroon zonder mezelf kwijt te raken?

Misschien heb je al geprobeerd om je anders op te stellen. Rustiger reageren, harder werken, je grenzen duidelijker aangeven. Soms lijkt het even te helpen, maar vaak glijd je toch weer terug in hetzelfde patroon. Alsof het sterker is dan jij, en je telkens opnieuw in diezelfde film belandt. Dat gevoel kan je machteloos maken.
 
De sleutel ligt meestal niet in nog beter je best doen, maar in het onderzoeken van wat eronder zit. Vaak bots je niet met die collega, maar met een oud stuk in jezelf dat nog steeds om aandacht vraagt. Zolang dat deel zich niet gezien voelt, blijf je herhalen wat je al zo vaak hebt gedaan: vechten, pleasen, terugtrekken of stilzwijgen.
 
Het mooie is: zodra je die laag voorzichtig durft te verkennen, verandert er iets. Je hoeft jezelf niet kwijt te raken om het patroon te doorbreken. Integendeel: je gaat juist steviger voelen wie jij bent. En dat maakt de weg vrij om, samen met begeleiding, naar de wortel van deze botsingen te kijken.

Hoe ik jou kan begeleiden bij botsingen op het werk

Wat er op je werk gebeurt, lijkt soms los te staan van je verleden. Maar in de gesprekken met mijn cliënten zien we vaak dat oude dynamieken zich opnieuw aandienen, verpakt in een collega of een vergadersituatie. Met systemisch werk kunnen we samen onderzoeken welke onzichtbare lijntjes nog steeds invloed hebben. Vaak blijken die botsingen minder te gaan over het hier en nu, en veel meer over een plek die je ooit innam. Door dit zichtbaar te maken, ontstaat er rust en ruimte om je eigen plek terug te nemen.
 
Daarnaast werk ik veel met Voice Dialogue. Daarmee ga je in gesprek met de verschillende delen in jezelf, de harde werker, de pleaser, de stille, de boze. Vaak ontdek je dat juist die delen botsen, niet jij als geheel. En wanneer je ze leert kennen, wordt het makkelijker om keuzes te maken die echt bij jou passen.
 
Soms raken we onderweg ook jongere stukken aan, of laten we via hypnotherapie voelen wat er dieper speelt. Dat gaat vanzelf, stap voor stap. Het belangrijkste is: je hoeft het niet meer alleen uit te zoeken. En komt jouw 8-jarig kindje stampvoetend om de hoek kijken, dan kunnen we dat onderzoeken met innerlijk kindwerk. Samen zorgen we dat jij steviger komt te staan, ook als het op de werkvloer schuurt.

Wat je misschien nog niet wist over mij

Het is niet voor niets dat ik juist over dit onderwerp een blog schrijf. Want geloof me, ik ken deze dynamieken maar al te goed van binnenuit. Ook ik heb botsingen op de werkvloer meegemaakt die me iets lieten zien. Met collega’s die mij onbedoeld iets lieten zien wat ik zelf nog niet kon of durfde te voelen.
 
En voordat ik met innerlijk werk begon, had ik echt geen idee wat daaronder lag. Totdat mijn eigen therapeut me erop wees. Vanaf dat moment kon ik met andere ogen kijken naar de situatie. En dat maakte het verschil.
 
Niet door de ander te veranderen. Maar door mezelf serieus te nemen. En dat is precies wat ik jou ook gun. Want als ik daarin kon groeien, stap voor stap, met vallen en opstaan, dan weet ik zeker: ook voor jou is die verschuiving mogelijk.

Meestgestelde vragen over botsingen op het werk

Je wilt gewoon je werk doen, maar ineens zit je midden in spanning of gedoe. Je vraagt je af waarom botsingen op het werk steeds terugkomen, waarom juist jij zo geraakt wordt, en hoe je hier ooit anders mee om kunt gaan. In deze veelgestelde vragen vind je herkenbare situaties, warme inzichten en hoopvolle antwoorden.

Waarom bots ik zo vaak met collega’s?

Botsende collega’s triggeren vaak iets ouds in jou. Het gaat zelden alleen over dat ene moment, maar om oude gevoelens die zich op de werkvloer opnieuw laten zien.

Hoe weet ik of een botsing op het werk echt over mij gaat?

Als je reactie groter voelt dan de situatie rechtvaardigt, speelt er meestal een oud patroon mee. Met Voice Dialogue kun je ontdekken welk deel van jou zich aangesproken voelt.

Waarom kom ik steeds in dezelfde patronen op de werkvloer terecht?

Veel werkpatronen zijn herhalingen van rollen die je vroeger aannam: de stille, de zorgende, de harde werker. Wat je herkent, kun je stap voor stap doorbreken.

Wat kan ik doen als ik me klein voel naast dominante collega’s?

Botsingen met dominante collega’s raken vaak aan oude ervaringen van te weinig ruimte krijgen. Met systemisch werk kun je steviger jouw plek innemen.

Hoe voorkom ik dat ik last heb van andermans gedrag?

Als je ooit leerde de sfeer te dragen, blijf je dat vaak doen. Met innerlijk kindwerk ontdek je dat jij niet meer de redder hoeft te zijn.

Kan therapie helpen bij botsende collega’s?

Ja. Met hypnotherapie en Voice Dialogue maak je zichtbaar wat onbewust meespeelt. Zo ontdek je nieuwe manieren om patronen te doorbreken.

“Heb je hulp nodig voor het vinden van je eigen veerkracht?“

Zet nu die volgende stap naar meer rust op de werkvloer.

Botsingen op het werk kunnen je leegtrekken. Je neemt je voor om het dit keer anders te doen, maar toch beland je weer in dezelfde spanning. Je vraagt je af: waarom blijf ik hier zo in hangen? Waarom lukt het me niet gewoon los te laten, terwijl anderen er minder last van lijken te hebben?
 
Weet dat je niet de enige bent die hiermee worstelt. Veel mensen herkennen het gevoel dat een collega iets raakt dat dieper zit dan het moment zelf. Het kan verwarrend zijn en zwaar voelen, maar er is een weg uit. Er zijn manieren om te begrijpen wat er onder die botsingen schuilgaat en om die cirkel te doorbreken.
 
Ik ben Mieke, en in mijn praktijk Jouw Eigen Veerkracht in Valkenswaard begeleid ik mensen die vastlopen in hun werk, hun hoofd of hun lijf. Met hypnotherapie, Voice Dialogue, innerlijk kindwerk en systemisch werk help ik je oude patronen zichtbaar maken en loslaten. Zo ontstaat er ruimte om steviger te staan en met meer rust en vertrouwen te reageren, ook wanneer het op je werk schuurt.
 
Het vraagt moed om deze stap te zetten, maar je hoeft het niet alleen te doen. Wacht niet langer en neem vandaag nog contact met mij op voor die eerste stap, en ontdek hoe jij weer gaat geloven in Jouw Eigen Veerkracht.
 
Liefs, Mieke

Zet hier die volgende stap naar Jouw Eigen Veerkracht

Deel dit bericht

Lees hier mijn recente blogs

Scroll naar boven