Je bent hier : Welkom / Vastlopen & Verandering / Depressie na ontslag: van vastlopen naar jezelf terugvinden
Man ligt uitgeput op de bank met laptop en sollicitatiemap, zichtbaar vastgelopen na ontslag en depressie

Depressie na ontslag: van vastlopen naar jezelf terugvinden

Vastlopen & Verandering

Auteur: Mieke Loor

Je zit al een paar weken thuis. De koffie loopt, maar jij staat stil. Je laptop staat open, maar bij het zien van die vacatures sla je dicht. Je weet dat je moet reageren, brieven moet schrijven, moet bellen. Maar je staart gewoon voor je uit. Hoe moet dit straks als ik niets vind?
 
De eerste weken was je nog gemotiveerd. Cv bijgewerkt, netwerk aangesproken. Je dacht, ik vind snel wel iets anders. De mensen om je heen zeiden dat het goed zou komen. En even geloofde je dat ook. Maar na een paar weken, een aantal afwijzingen verder begint je zelfvertrouwen af te brokkelen.
 
En dan maakt motivatie en doorzettingsvermogen plaats voor verdriet en rouw. Boosheid misschien. Op je oud-werkgever. Op oud-collega’s. Op jezelf.

Mieke Loor, praktijk Jouw Eigen Veerkracht Valkenswaard

Ik ben Mieke

Ik help mensen die vastlopen na ontslag, mensen die zichzelf kwijt zijn geraakt. Niet met adviezen die je al kent. Maar door te kijken naar wat er werkelijk speelt. Dat is waar het begint.

In deze blog ontdek je;
  1. Wat gebeurt er met jou als je je baan kwijtraakt?
  2. Er is toch werk genoeg? Waarom lukt het mij dan niet?
  3. Hoe ontslag je zelfbeeld aantast, zonder dat je het doorhebt
  4. De financiële druk na je ontslag
  5. Een dip na je ontslag, of depressief?
  6. Waarom gaat dit niet over als je gewoon doorbijt?
  7. Wat therapie doet, en wat het niet doet
  8. Therapie na ontslag: van vastlopen naar jezelf terugvinden
  9. Meestgestelde vragen over depressiviteit na ontslag
  10. Zet nu de volgende stap naar jouw herstel na ontslag.

Wat gebeurt er met jou als je je baan kwijtraakt?

Het is niet alleen een baan. Maar hoe logisch dit ook klinkt, je voelt het pas als het er niet meer is. Want ontslag gaat niet alleen over het verliezen van je baan. Het gaat ook om het verliezen van wie je bent. Het verliezen van je dagelijkse ritme, je zekerheid, je financiën. De reden om op te staan. De mensen die je dagelijks ziet. Het gevoel dat je ergens bij hoort, dat je iets bijdraagt. Werk is zo verweven met je identiteit dat je dat nauwelijks doorhebt, tot het er ineens niet meer is.
 
En dan is er die vraag die constant in je hoofd klinkt: waarom ik? Zelfs als het een reorganisatie was. Zelfs als jij er niets aan kon doen. Er blijft iets wringen. Het constante gevoel dat je het had kunnen voorkomen. Als je meer op de voorgrond was getreden, als je niet zo kritisch was geweest naar collega’s, als je wat meer overuren had gemaakt. Het slaat nergens op, maar toch blijven die vragen in je hoofd rondspoken. Ontslag voelt als een persoonlijk falen, ook als het dat niet is.
 
Wat er dan overblijft is een wereld die langzaam kleiner wordt.

Er is toch werk genoeg?
Waarom lukt het mij dan niet?

Mensen bedoelen het goed. Echt. Maar het helpt voor geen meter. Ze zeggen vaak: er is toch werk genoeg. Je vindt echt wel iets. Het wordt gezegd met de beste bedoelingen, maar wat je er eigenlijk van hoort is: waarom lukt het jou dan niet? En dat is precies de vraag die je al de hele tijd aan jezelf stelt.
 
Want jij ziet ook dat er vacatures zijn. Jij weet ook dat de arbeidsmarkt krap is, zeker hier in het zuiden, met ASML om de hoek. Maar jij solliciteert al maanden. Jij past de brieven aan, volgt tips op, wijzigt je profiel op Indeed. En toch. De reacties blijven uit, of de afwijzingen stapelen zich op. En elke keer dat iemand zegt dat er genoeg werk is, voelt dat als falen, omdat het jou niet lukt.
 
Het zit hem niet in het aanbod op de arbeidsmarkt. Het zit hem in wat er met jou is gebeurd. Wat het doet met jouw zelfvertrouwen, je zelfbeeld, je energie. En dat los je niet op met een betere zoekterm op Indeed.

Man ligt uitgeput met hoofd op keukentafel, alleen in lege kamer, depressief na ontslag

Hoe ontslag je zelfbeeld aantast, zonder dat je het doorhebt

Je werk is je identiteit. Hier in Brabant zeggen ze niet: jij werkt toch bij. Nee, hier zeggen ze: jij bent toch van. Je had een rol. Een functie. Collega’s die je kenden en waar je vriendschappen mee sloot. Dingen waar je goed in was. Dingen die van jou waren. En dan is dat er ineens niet meer. Niet alleen de baan. Maar ook dat stukje zekerheid over wie je bent en wat je waard bent.
 
Wat dan overblijft zijn de twijfels. Had ik betere keuzes moeten maken? Heb ik me te lang laten meeslepen? Ben ik nog wel goed genoeg voor wat ik wil? Die vragen komen allemaal tegelijk. Ze komen wanneer je bezig bent met solliciteren, wandelen, thuis op de bank. En hoe langer het duurt, hoe zwaarder ze gaan wegen.
 
Het gevaarlijke is dat je dit vaak niet eens bespreekt, want wie begrijpt nu dat jij in diepe rouw bent?

📖 Leestip:

Niemand stuurde bloemen. Niemand belde. Maar het verlies was er wel. Ontdek waarom rouw na ontslag serieuzer is dan mensen denken, en wat er verandert als je het eindelijk een naam geeft.

De financiële druk na je ontslag

Dit is vaak ook zo’n dooddoenertje: je krijgt toch WW? Geld is niet alles, maar als het krap wordt, is het wel alles waar je aan denkt. En eerlijk, niemand is trots op een uitkering. Ook al loopt de WW twee jaar, je maakt je wel zorgen over wat als die eindigt. De vaste lasten worden niet minder.
 
En ondertussen moet je solliciteren, actief zijn, jezelf presenteren als iemand die energie heeft en toegevoegde waarde levert. Krijg je een coach toegewezen die net van school komt, en die jou gaat vertellen dat je best nog wel aan werk kunt komen. Maar tijdens dit proces ben je aan het uitrekenen of je volgende maand de hypotheek kunt betalen. Dat is een haast onmogelijke combinatie.
 
De financiële druk zet alles onder spanning. Je relatie. Je zelfvertrouwen. Je keuzes. Je durft minder kieskeurig te zijn op werk dat écht bij je past, omdat je iets nodig hebt. Maar als je iets aanneemt vanuit angst, en het klopt niet, ben je misschien sneller weer terug bij af. En dat weet je ook. Die wetenschap maakt de druk er niet kleiner op.

Een dip na je ontslag, of depressief?

Want wat er is gebeurd, is een verlies. Echt verlies. Niet alleen van een baan, maar van ritme, van houvast, van een stukje van jezelf. En bij verlies mag je rouwen. Dat klinkt misschien groots voor “gewoon je baan kwijt zijn”, maar zo voelt het vanbinnen helemaal niet. Vanbinnen voelt het als een gat. En een gat verdwijnt niet omdat je er een nieuwe vacature tegenaan gooit.
 
Rouw heeft zijn eigen tempo. Het verdwijnt niet als je maar hard genoeg je best doet. Het verdwijnt ook niet als je het negeert. Het heeft ruimte nodig, en die ruimte neem je zelden. Want de wereld om je heen verwacht actie. Doorgaan. Oplossen. Terwijl jij eigenlijk gewoon even stil wil staan bij wat je kwijt bent. En dat mag.
 
Dat gemis beïnvloedt alles. Je stemming. Je energie. Hoe je opstaat, of je misschien wel helemaal geen zin hebt om op te staan. Of je zin hebt om te praten. Dan lijken dagen op elkaar. Dan verzorg je jezelf minder, onderneem je minder. Niet omdat je lui bent of zwak. Maar omdat rouw dat doet met mensen.
 
En dan is er ook nog de schaamte. Je wil er niet mee aankomen. Je wil je gezin niet belasten, die zijn ook gewoon verder gegaan met hun dag. Dus je zegt dat het gaat. Op dit moment, maar een ander moment gaat het helemaal niet. Dan brandt die leegte van binnen.
 
Het kantelpunt is die stilte om je heen. Als iets doen langzaam wordt vervangen door denken. Als je ’s avonds niet meer weet wat je die dag eigenlijk hebt gedaan. Als het perspectief niet meer vanzelf terugkomt. Dan is het geen dipje meer. Dan begint het te lijken op een depressie.

🩺 Nog even dit:

Voel je je al langere tijd somber, lusteloos of leeg? Dat kan bij rouw horen, maar soms zit er meer achter. Twijfel je of wat jij voelt normaal is? Bespreek het met je huisarts.

Denk je aan zelfdoding of voel je je echt niet veilig met jezelf? Bel dan gratis 0800-0113 of bezoek www.113.nl. Er is altijd iemand die luistert. Je hoeft het niet alleen te doen.

Waarom gaat dit niet over als je gewoon doorbijt?

Omdat doorpakken werkt zolang er uitzicht is. En dat uitzicht kan sneller verdwijnen dan dat je zou willen. In het begin houd je jezelf op de been met actie. Dat is ook zinvol. Maar ergens in dat proces, na afwijzing nummer zeven, na maanden van weinig reactie, na het gevoel dat je tegen een muur aanloopt, raakt de motivatie op.
 
En dan heb je te maken met iets wat niet op te lossen is met meer discipline. Want het gaat niet meer om strategie. Het gaat om wat langdurige onzekerheid met je doet. Met je hoofd. Met je lichaam.
 
Met hoe je ’s ochtends opstaat en of je dat eigenlijk nog wil.
 
Hoe langer het duurt, hoe meer de gedachten zich vastzetten. Ik weet niet meer wie ik ben zonder werk. Misschien pas ik nergens meer. Misschien kom ik hier niet meer uit. Dat zijn geen ongewone gedachten. Het zijn gedachten die horen bij een situatie die te lang duurt. 

Wat therapie doet, en wat het niet doet

Therapie lost je situatie niet op. Dat is het eerste wat eerlijk gezegd moet worden.
 
Je baan komt er niet van terug. De afwijzingen verdwijnen niet. De financiële druk ook niet. Maar wat therapie wél kan doen: helpen begrijpen wat er met je gebeurt. Waarom je zo vastloopt. Wat er met je zelfbeeld is gedaan door alles wat je hebt meegemaakt. En hoe dit ook een kans is om te onderzoeken wie je nu werkelijk bent. Jij, zonder werk.
 
Want in veel gevallen speelt er meer dan alleen het ontslag. Er waren al scheurtjes. Twijfels of je dit werk nog tot je pensioen zou willen doen. Twijfels over de richting. Onzekerheid die al langer aanwezig was maar weggedrukt werd door de drukte van het werk. Ontslag maakt dat zichtbaar. Dat is oncomfortabel.
 
Maar het is ook de kans om dingen te zien die je daarvoor liever niet zag.

Therapie na ontslag:
van vastlopen naar jezelf terugvinden

Ik werk niet met protocollen of stappenplannen, ik werk met jou.
 
Dat betekent gewoon dit: er is geen standaardprogramma waar jij in past. Want jouw situatie is niet standaard. De manier waarop jij bent vastgelopen, wat je zelfvertrouwen heeft aangetast, hoe de financiële druk doorwerkt in elke keuze die je maakt, dat is specifiek voor jou.
 
Bij mij staat niet de methode centraal, maar de vraag wat jij nodig hebt om weer grip te krijgen. Op jezelf, je verhaal, je zelfbeeld en wat er nu werkelijk speelt. Ik ben direct en warm tegelijk. Ik vertel je wat ik zie, zonder jou te vertellen wie je moet zijn.
 
Jij bent hier niet voor niets beland. En dat gevoel klopt. Maak jij keuzes vanuit jouw hart en niet meer vanuit angst of twijfel.

Mieke Loor, praktijk Jouw Eigen Veerkracht Valkenswaard

Zullen we eens kennismaken?

Vastlopen na ontslag is geen teken van zwakte. Zullen we samen kijken waar jij staat en wat er voor jou mogelijk is? Gewoon beginnen met een gratis kennismakingsgesprek.

Meestgestelde vragen over depressiviteit na ontslag

Je bent niet de eerste die hierover wakker ligt. Regelmatig spreek ik mensen die zich afvragen of wat zij voelen normaal is, of ze aanstellen, of het ooit overgaat. Dit zijn vragen die je ’s nachts wakker houden.

Zet nu de volgende stap naar jouw herstel na ontslag.

Je zit er al een tijdje middenin. Misschien al maanden. Je solliciteert, je probeert, je houdt je groot. Maar vanbinnen weet je het allang. De dagen voelen leeg. Het perspectief is weg. En hoe langer het duurt, hoe moeilijker het wordt om te geloven dat het nog ooit anders wordt.
 
Je bent niet voor niets dit gaan lezen. Er zit iets in jou dat snapt dat dit meer is dan even een dip na je ontslag. Dat er iets speelt wat aandacht vraagt. En je bent daarin echt niet de enige. Ik spreek dagelijks mensen die maanden hebben gewacht. Die dachten: ik los het zelf wel op. Tot ze merkten dat dat niet werkte. Niet omdat ze zwak zijn. Maar omdat depressiviteit na ontslag gewoon te groot is om alleen te dragen.
 
Het vraagt iets om toe te geven dat je er niet uitkomt. Dat weet ik. Maar juist daar begint het. Wacht niet langer. Neem vandaag nog contact op. En ontdek hoe jij weer gaat geloven in Jouw Eigen Veerkracht.
 
Liefs, Mieke

Mieke Loor, praktijk Jouw Eigen Veerkracht Valkenswaard

Ik ben Mieke

Ik begeleid mensen die na ontslag meer kwijt zijn dan alleen hun baan. Hun ritme, hun zelfvertrouwen, hun gevoel ergens bij te horen. In mijn praktijk kijken we samen naar wat er onder zit. Zodat jij weer weet wie je bent en wat je wilt. Dat is geen luxe. Dat is noodzaak.

📍 Veel van mijn cliënten komen niet alleen uit Valkenswaard, maar ook uit Eindhoven en omliggende dorpen. Je bent dus van harte welkom, waar je ook vandaan komt.

Bekijk locatie op Google Maps

Lees hier mijn recente blogs

Scroll naar boven