Je bent hier : Welkom / Onrust & Stress / Niet kunnen stilzitten en altijd onrust in je hoofd? Dit speelt er echt
Vrouw zit op de bank met een kop thee terwijl haar hoofd vol gedachten zit zoals bellen, werk en afspraken, herkenbaar beeld van niet kunnen stilzitten en onrust in je hoofd

Niet kunnen stilzitten en altijd onrust in je hoofd? Dit speelt er echt

Onrust & Stress, Stress

Auteur: Mieke Loor

Je gaat zitten. Gewoon even. Niks bijzonders. Maar nog voordat je echt zit, begint het al. Je denkt aan wat er nog moet. Iets wat je vergeten bent. Iemand die je nog moet appen. Je zit (enigszins) stil, maar van binnen draait alles door. Je probeert het te negeren. Even op je telefoon. Even een puzzelboekje. Maar het helpt niet. Het blijft onrustig in jou. Alsof stilzitten niet klopt. Alsof je iets fout doet door even niks te doen.
 
Dus je gaat weer. Een wasje. Even de tuin schoffelen. Zodat je straks tegen jezelf kan zeggen, ik heb genoeg gedaan. Misschien heb je al van alles geprobeerd. Rustmomenten inplannen. Mindfulness. Tegen jezelf gezegd dat het mocht.
 
Maar zodra je stil zit, komt het weer terug. Die onrust. Dat moeten. Alsof er geen uit-knop op zit. En hoe vaker je probeert te ontspannen, hoe duidelijker het wordt dat het niet lukt. Dat je niet echt tot rust komt. Zelfs niet als je doodmoe bent.

Mieke Loor, praktijk Jouw Eigen Veerkracht Valkenswaard

Ik ben Mieke

Ik zie vaak hoe mensen door blijven gaan, ook als het niet meer gaat. Stilzitten voelt onrustig en stoppen voelt fout. Samen kijken we waar dat vandaan komt, zodat jij weer kunt ontspannen en opladen.

In deze blog ontdek je;
  1. Waarom vinden we stilzitten zo moeilijk?
  2. Je hoofd als brandweerwagen: wat er gebeurt als je stopt met rennen
  3. Onrust in je hoofd: wat er gebeurt als je stopt met rennen
  4. Waarom je antwoorden niet vindt door harder na te denken
  5. De winst van nietsdoen: hoe rust zorgt voor herstel
  6. Welke rol speelt nietsdoen in herstel en groei?
  7. Hoe therapie helpt om de onrust in je lijf te stoppen
  8. Welke therapie past bij jou? Van Hypnose tot Voice Dialogue
  9. Waarom alleen praten je onrust niet oplost (en wat ik anders doe)
  10. Veelgestelde vragen over stilzitten
  11. Zet nu de volgende stap naar rust in je hoofd

Waarom vinden we stilzitten zo moeilijk?

Vijf minuten rust. Dat is alles. Vijf minuten zitten en je hoofd begint al. Wat je nog had moeten doen. Wat er morgen op je wacht. Wat iemand anders misschien van je vindt als je hier gewoon op de bank zit. Je kijkt op de klok, rekent het door en je weet het al. Dit haal ik niet. Voelt als: dit mag niet. Dus je blijft niet zitten. Of je zit wel, maar je benen wiebelen onrustig.
 
Je zegt: ik ben verslaafd aan bezig zijn, maar dat is het niet. Jij bent altijd bezig. Niet omdat het moet. Maar omdat stilzitten niet goed voelt. Alsof je iets vergeet. Alsof je niet genoeg doet. Dit is niet alleen van vandaag. Dat zit er al langer in. In beweging komen werd gezien. Doorgaan hoorde erbij. Stilzitten… dan ben je een nietsnut, lui. En dat draag je nog steeds met je mee, ook nu misschien niemand het meer tegen je zegt.
 
En dat stemmetje, dat is pas hoorbaar als je stopt met iets doen. Als je tot stilstand komt. Dan is je hoofd net een brandweerwagen: doe dit, doe dat, doe dit. Dat slaat nergens op, en dat weet je ook wel.
 
Maar goed, genoeg gelezen. Opstaan en doorgaan.

Illustratie van een brandweerwagen met een vrouw achter het stuur, symbool voor onrust in het hoofd en de behoefte aan rust en herstel bij therapie van Mieke Loor.

Je hoofd als brandweerwagen:
wat er gebeurt als je stopt met rennen

Als je eindelijk een moment voor jezelf pakt, merk je vaak dat je lijf nog op volle toeren draait. Je hartslag is hoog, en je gedachten rennen door alsof je een marathon moet lopen. Het is alsof je lichaam en hoofd nog niet begrijpen dat het pauze is.
 
Geen wonder dat stilzitten zo onrustig voelt.
 
Maar dat is nog maar het begin. Het stopt niet als je blijft zitten. Het wordt juist voelbaarder. Alsof alles wat eerst een beetje verdoofd was, ineens binnenkomt. Gedachten, prikkels, onrust. Het trekt. Het prikt. Zoals een arm die slaapt en weer wakker wordt. Eerst denk je: laat maar, dit is irritant. Dus je beweegt. Je staat op. Gewoon om dat gevoel kwijt te raken.
 
En daar zit ’t. Niet in rust. Maar in wat er omhoog komt als je stopt. Dat gevoel waar je normaal aan voorbij gaat. Dat je niet wil hebben. Dus je staat weer op. Gewoon omdat blijven zitten lastiger is dan doorgaan.

Onrust in je hoofd:
wat er gebeurt als je stopt met rennen

Blijf eens zitten. Gewoon even. Niet langer dan nodig is. Maar ook niet meteen weer opstaan. Kijk wat er gebeurt. In je hoofd. In jezelf. Wat er langskomt zodra je niks doet.
Je merkt het snel genoeg. Gedachten die blijven komen. Dingen die je nog moet doen.
 
Dingen die je bent vergeten. Misschien irritatie. Of onrust. Of gewoon dat gevoel dat je niet mag rusten. Dat dit niet klopt. Laat het maar komen. Niet oplossen. Gewoon zien wat er gebeurt.
 
En als je het kunt, schrijf het eens op. Niet netjes. Gewoon wat er in je opkomt. Wat je denkt. Wat je voelt. Wat er gebeurt als je blijft zitten. Want dat is precies het stuk waar je normaal overheen gaat. En misschien zie je dan iets wat je eerder niet zag.

Waarom je antwoorden niet vindt door harder na te denken

Hoe harder je nadenkt over een beslissing, hoe meer je in rondjes draait. Je maakt lijstjes (in je hoofd), wikt en weegt, maar in plaats van duidelijkheid wordt het alleen maar mistiger. Het is alsof je hoofd overuren maakt, terwijl je gevoel nauwelijks de ruimte krijgt om mee te praten.
 
Dat komt omdat helderheid zelden ontstaat in het kapot-denken. Je brein heeft rust nodig om informatie te verwerken en verbanden te leggen. Denk maar aan de momenten waarop je onder de douche ineens een antwoord vindt, of tijdens een wandeling precies weet wat je te doen hebt. Dat zijn geen toevalligheden: het is je systeem dat eindelijk de kans krijgt om signalen te ordenen en inzichten door te laten dringen.
 
Wanneer je jezelf toestaat om even uit te checken, maak je ruimte voor die stille stem in jezelf. De stem die niet schreeuwt, maar fluistert. Daarin zit vaak de helderheid die je zoekt: niet vanuit haast of verplichting, maar vanuit weten. En dat geeft je keuzes een ander gewicht. Ze voelen minder als geforceerd, en meer als een beweging die klopt bij jou.

📖 Leestip:

Als stilzitten onrust geeft, zit je vaak al te lang in je hoofd. In mijn blog over rust in je hoofd lees je hoe het weer stiller kan worden, stap voor stap, op jouw tempo.

De winst van nietsdoen:
hoe rust zorgt voor herstel

Op het eerste gezicht lijkt nietsdoen vooral tijdverspilling. Een leeg moment waarin je niets bereikt, niets afvinkt, niets laat zien. Maar wie durft te blijven zitten in dat lege gevoel, ontdekt dat er juist veel gebeurt. Het is alsof onder de stilte een heel eigen rijkdom verscholen ligt.
 
Nietsdoen geeft je ademruimte. Je lijf mag herstellen van al die kleine en grote prikkels die zich opstapelen. Je hoofd mag even op pauze, zonder extra ruis. En in die ruimte ontstaat iets dat je met nog meer inspanning nooit te pakken krijgt: helderheid. Je merkt waar je energie van weglekt, waar je hart sneller van gaat kloppen, of welke keuzes je eigenlijk al langer aan het uitstellen bent.
 
En misschien nog belangrijker: nietsdoen brengt je terug bij jezelf. Het geeft je de moed om weer te voelen waar het jou werkelijk om gaat, voorbij de verwachtingen van anderen of de druk van altijd maar doorgaan. Het leert je dat je waardevol bent, óók als je even niets presteert. En dat inzicht is misschien wel het mooiste cadeau dat nietsdoen je kan geven.

Rust vinden in de auto:
een voorbeeld uit de praktijk

Een man van in de vijftig. Manager van een grote afdeling. Altijd druk. In zijn hoofd, op het werk, en zelfs in zijn vrije tijd. Nog voordat de dag begon, wist hij al: ik ga tijd tekort komen. Hij noemde zichzelf een Duracell-konijn dat maar doorgaat, ook als de batterij allang leeg is.
 
Tijdens een hypnosesessie kwam hij erachter dat dit te maken had met zijn jeugd. Van zijn ouders mocht hij niet stilzitten of ontspannen, want dan was hij lui. We bespraken ook waar hij rustig van kan worden: autorijden.
 
Tot hem iets opviel. Soms bracht hij zelf onderdelen naar monteurs. Niemand beschikbaar, dus hij stapte in de auto. Anderhalf uur rijden. Geen gesprekken. Geen mail. Gewoon onderweg zijn. Daarna opende hij zijn mailbox weer. Normaal schoot hij meteen in de stress. Nu niet. Het was rustig in zijn hoofd. Alsof alles even op zijn plek viel.
 
Toen viel het kwartje. Dat waren de enige momenten waarop hij niets hoefde. En precies daar werd het stil in zijn hoofd.

Welke rol speelt nietsdoen in herstel en groei?

Als je vastloopt, ga je vaak juist meer doen. Harder werken. Beter plannen. Sneller schakelen. Terwijl je verdomd goed weet dat je het daar niet mee oplost. En al die stress en vermoeidheid leiden tot één ding: slecht slapen en nog meer vermoeidheid.
 
Het is juist de rust en het nietsdoen die ervoor zorgen dat je systeem de kans krijgt om te herstellen. Stresshormonen dalen, spanning zakt weg uit je lijf en er ontstaat ruimte om emoties toe te laten die eerder overschreeuwd werden door drukte.
 
Dat kan confronterend zijn. Tranen die je al jaren hebt weggedrukt. Gevoelens die ineens omhoogkomen. Maar juist daar begint het echte herstel.
 
Om bij te tanken moet je eerst stilstaan. Het helpt je jezelf opnieuw te vinden, zodat je met meer stevigheid en helderheid keuzes kunt maken. Vanuit herstel groeit vertrouwen en vanuit vertrouwen kun je stappen zetten die echt bij jou horen.

Hoe therapie helpt om de onrust in je lijf te stoppen

Veel mensen die bij mij in de praktijk komen, vertellen hetzelfde verhaal: ze voelen zich opgejaagd, altijd bezig, nooit rust. Het lijkt alsof ze pas mogen bestaan als ze nuttig zijn, als ze geven, regelen of presteren. Stilstaan voelt eng, want dan zou er weleens verdriet, gemis of twijfel omhoog kunnen komen. Dus denderen ze door, vaak tot hun lijf of hoofd het niet meer bijhoudt.
 
In mijn praktijk bied ik een plek waar nietsdoen wél mag. Waar je zonder oordeel mag vertragen. Dat gaat niet alleen over ontspanning, maar juist ook over onderzoeken wat er onder die druk schuilgaat. Vaak blijken er oude overtuigingen te zijn, innerlijke stemmen die hard roepen of patronen die ooit hielpen maar nu vooral in de weg zitten. Door die zichtbaar te maken, ontstaat er ruimte om een andere weg te kiezen.
 
En wat ik telkens weer zie: zodra iemand zichzelf toestaat stil te vallen, komt er ruimte. Ruimte om opnieuw te voelen wie je bent, los van al dat moeten. In dat nietsdoen kan ineens een glimp van vrijheid verschijnen, een herinnering aan hoe licht en eenvoudig het leven eigenlijk kan zijn, als je jezelf toestaat om even tot stilstand te komen.

Eerlijk over therapie:
ik heb geen toverstaf voor je

Ik heb geen toverstaf waarmee ik dit voor je oplos. Als jij hoopt dat je hier komt, een paar keer praat en daarna ineens wél rustig kunt zitten, dan ga ik je teleurstellen. Zo werkt het niet. Dit vraagt dat je stopt. Dat je blijft zitten, ook als het onrustig wordt. Dat je kijkt naar wat er opkomt, ook als je daar eigenlijk geen zin in hebt.
 
En ja, dat kost tijd. En moeite. En soms denk je: waar ben ik mee bezig. Want het voelt niet meteen beter. Soms juist even slechter. Maar misschien is dat juist waarom het werkt… omdat het echt is.

🪶 Zet hier die stap op weg naar Jouw Eigen Veerkracht

Niet kunnen stilzitten en altijd bezig zijn kost je meer dan je denkt. Het kan anders, met meer rust en minder moeten. Gewoon op jouw tempo, zonder druk. Je bent van harte welkom…

Welke therapie past bij jou?
Van Hypnose tot Voice Dialogue

Vaak werk ik met hypnotherapie, maar niet om iets op te lossen. Wat mensen merken, is dat hun hoofd niet meer overal op reageert. Dat ze even kunnen blijven zitten zonder meteen iets te moeten. Dat dat gevoel er nog wel is, maar minder hard. Minder dwingend. Alsof er voor het eerst een beetje rust komt in dat constante doorgaan.
 
Daarnaast gebruik ik ook vaak andere therapievormen zoals Voice Dialogue. Dan wordt zichtbaar dat er een deel in jou zit dat blijft duwen: doorgaan, niet zeuren, kom op. En ook een deel dat allang moe is. Als je dat eenmaal merkt, verandert er iets. Het wordt minder scherp. Minder moeten. Alsof je niet meer meteen hoeft te luisteren naar die stem die je opjaagt.
 
Dit zijn voorbeelden. Wat past, verschilt per persoon.

Wat ik zelf heb geleerd over de rem intrappen

Het beoefenen van stilte en momenten van nietsdoen heeft tijd nodig. Het is niet iets wat je van de ene op de andere dag volledig kunt. Dat heb ik zelf ervaren, na jarenlang altijd ‘aan’ te hebben gestaan. En ja, nog steeds betrap ik mezelf er weleens op dat ik in een oud patroon stap.
 
Maar inmiddels herken ik die momenten sneller. Dan kan ik liefdevol voor mezelf op de rem trappen en alsnog dat stukje stilte terugpakken. Het zijn precies die kleine keuzes die het verschil maken.
 
Blijf dus mild naar jezelf. Je hoeft het niet in één keer perfect te doen, je mag dit leren in jouw tempo. Ook jij gaat ontdekken hoe waardevol het is om stil te vallen en ademruimte te ervaren. Het is mij gelukt, en dat betekent dat er ook voor jou een weg ligt naar meer rust, kracht en vrijheid.

Waarom alleen praten je onrust niet oplost
(en wat ik anders doe)

Je merkt het vanzelf. Hier blijf je niet hangen in het waarom. We gaan niet eindeloos praten over hoe het komt. We kijken naar wat er nú gebeurt. Dat opgejaagde gevoel. Dat stuk in jou dat maar blijft doorgaan.
 
Ik zit daar niet tegenover je, maar naast je. Warm, maar ook eerlijk. Soms confronterend. Omdat je jezelf ook kunt tegenhouden zonder dat je het doorhebt. En ja, dat mag benoemd worden. Niet om je af te breken, maar zodat je stopt met eromheen draaien.
 
We praten niet alleen over verandering. Je gaat het voelen. In jezelf. In je lijf. Zodat het niet bij woorden blijft, maar er echt iets veranderd. En dat is vaak precies waar het begint.

Mieke Loor, praktijk Jouw Eigen Veerkracht Valkenswaard

Zullen we eens kennismaken?

Zullen we samen kijken naar die onrust die opkomt als je stilzit. Gewoon rustig, stap voor stap, zodat het weer wat lichter kan worden van binnen.

Veelgestelde vragen over stilzitten

Je merkt het al. Stilzitten lukt niet, hoe graag je ook wilt. En hoe vaker je het probeert, hoe frustrerender het wordt. Dit zijn de vragen die ik daar het meest over hoor, met eerlijke antwoorden.

Zet nu de volgende stap naar rust in je hoofd

Je zit eindelijk. Even niks. Maar je hoofd blijft doorgaan. Wat je nog moet doen. Wat je vergeten bent. Wat iemand misschien van je vindt. En voor je het weet sta je weer op. Herken je dat? Dat stilzitten gewoon niet lukt, hoe moe je ook bent?
 
Je bent niet voor niets hier beland. Je voelt dat het zo niet langer werkt. Dat je blijft doorgaan terwijl er ergens iets wringt. En nee, je bent daar niet de enige in. Er zijn manieren om hier anders mee om te gaan. Niet door nog harder je best te doen, maar juist door te kijken naar wat er gebeurt als je stopt.
 
Het vraagt moed om daar eerlijk naar te kijken. Om niet weer op te staan, maar even te blijven zitten. En dat hoef je niet alleen te doen.

Wacht niet langer en neem vandaag nog contact met mij op voor die eerste stap, en ontdek hoe jij weer gaat geloven in Jouw Eigen Veerkracht.
 
Liefs, Mieke

Mieke Loor, praktijk Jouw Eigen Veerkracht Valkenswaard

Ik ben Mieke

Ik begeleid mensen die niet kunnen stilzitten, hoe moe ze ook zijn. Samen kijken we naar wat er gebeurt als je stopt en waarom dat zo lastig is. Zodat het langzaam rustiger wordt in je hoofd. Niet ineens opgelost, maar wel anders. En dat voelt vaak al als een opluchting.

📍 Misschien woon je in Eindhoven en denk je: “Dat is vast te ver weg.” Geloof me, het valt mee. Vanuit de stad ben je in 15 minuten in Valkenswaard, en dan staat de thee klaar.

Bekijk locatie op Google Maps

Lees hier mijn recente blogs

Scroll naar boven