Je bent hier : Welkom / Vastlopen & Verandering / Werk privé balans kwijt? Lees hier wat eronder zit.
Man balanceert op een koord tussen een werkplek en een huiskamer, als beeld voor de balans tussen werk en privé

Werk privé balans kwijt? Lees hier wat eronder zit.

Vastlopen & Verandering

Geschatte leestijd: 12 minuten

Auteur: Mieke Loor

Balanceren tussen werk en privé. Jij hebt het onder controle, denk je. Je werk gaat naar tevredenheid. Je collega’s zijn tevreden. En thuis klaagt niemand, want ze snappen dat jouw werk nu eenmaal veel vraagt. Dus ’s avonds gaat die laptop nog even open. En de berichten die zelfs in het weekend binnenkomen, beantwoord je toch even.
 
Maar langzaam wordt het stil aan tafel. Hoe was je dag? Druk. De verhalen van je gezin gaan langs je heen, want in je hoofd ben je nog op je werk. Je bent er wel, maar niet echt. En dat went, tot je op een avond merkt dat je niet meer weet wanneer je voor het laatst echt aanwezig was.
 
Niet op je werk. Niet thuis. En al helemaal niet bij jezelf. Dat is vastlopen.

Mieke Loor, praktijk Jouw Eigen Veerkracht Valkenswaard

Ik ben Mieke

Ik help mensen die de balans tussen werk en privé kwijt zijn. Die hard werken, voor iedereen zorgen, en zichzelf onderweg verloren. Als ervaren therapeut help ik je ontdekken wat eronder zit. Zodat je weer rust vindt, en jezelf. Het begint met één stap.

In deze blog ontdek je;
  1. Waarom jij jezelf voor de gek houdt.
  2. Waarom je geen grenzen kunt stellen op je werk?
  3. Hoe je privé gaat compenseren.
  4. Wat je zelf kunt doen om de balans terug te vinden.
  5. Wat therapie kan betekenen als je er zelf niet uitkomt.
  6. Mijn werkwijze om de balans terug te vinden.
  7. Veelgestelde vragen over werk-privé balans.
  8. Zet nu die volgende stap naar balans tussen werk en privé.

Waarom jij jezelf voor de gek houdt.

Het wordt een gewoonte. Jij went eraan, je gezin ook. En toch verandert er iets. Jij denkt: hoe kan het dat ik nooit meer kan ontspannen? Je gezin denkt: wanneer hebben we voor het laatst écht een goed gesprek gehad?
 
Of erger nog. Wanneer hebben we voor het laatst gelachen?
 
En je houdt jezelf voor dat het beter wordt. Het is even druk. Volgende maand wordt het rustiger. Na dit project pak je de rust wel weer op. Maar dat zei je vorig jaar ook. En het jaar daarvoor. En jij, jij staat altijd aan.
 
De prijs betaal je thuis. Je bent er nooit echt bij. Een kort lontje om niks. Je kinderen die om aandacht vragen. De zondagavond die al naar maandag ruikt. Je geeft het beste van jezelf weg op je werk en komt thuis met een lege accu. De restjes zijn voor de mensen van wie je het meeste houdt.
 
En het gekke is, je weet het zelf donders goed. Je praat het alleen weg. Druk, moe, even volhouden, je kent je eigen smoesjes inmiddels uit je hoofd.

Waarom je geen grenzen kunt stellen op je werk?

Goeie vraag. En waarschijnlijk weet je het antwoord ook niet. Misschien is het antwoord ongemakkelijk. Want het ligt niet op je werk. Je baas heeft je niet zo gemaakt. Die drukke functie ook niet. Dat was er al voordat jij begon. Je hebt nooit geleerd om de balans tussen werk en privé te bewaken, want je leerde iets heel anders.
 
Als kind heb je misschien te veel verantwoordelijkheid gevoeld. Ouders die er emotioneel niet waren. Een scheiding. De hardheid waarmee thuis alles gezegd werd. Of die ene opmerking van je leerkracht: je moet beter je best doen, je kan het wel. Misschien viel er een ouder weg, letterlijk of met zijn hoofd, en sprong jij bij. Je weet het zelf het beste.
 
Dat kind ben je niet meer. Maar dat kind beslist nog wel mee. Elke keer als je ja zegt terwijl je nee denkt, is het die stem van vroeger. Goed zijn. Niet zeuren. Gewoon doorgaan.

Zelfs de wetenschap komt er niet helemaal uit.

En het gekke is, zelfs de wetenschap loopt hierop vast. In een groot Nederlands onderzoek naar werk en privé stelden onderzoekers zichzelf precies deze vraag. Waarom laadt de een na een drukke tijd gewoon weer op, en blijft de ander aan staan, wat hij ook probeert? Karakter? Iets van vroeger? Een manier van omgaan met druk die ooit is aangeleerd? Ze komen er niet helemaal uit.
 
Precies daar kijk ik verder. Niet in je agenda. In je geschiedenis.
 
Ik zie het vaak in mijn praktijk. Iemand tegenover me die alles op de rit heeft. Goede baan, mooi gezin, alles netjes. En toch helemaal op. Van de stress en vermoeidheid. Lichamelijk mankeert er niks, de huisarts heeft alles nagekeken. Het zit niet in het lichaam. Het zit in een patroon dat al dertig jaar aanwezig is.

Hoe je privé gaat compenseren.

Diep vanbinnen weet je het allang. Je bent te veel met je werk bezig. En dus ga je het goedmaken. Je boekt een vakantie. Je plant een weekendje weg. Je koopt iets moois, want je hebt het verdiend. En je kijkt ernaar uit, echt waar. Tot je er bent, en je hoofd nog steeds niet uit staat.
 
Of nog erger. Je rent thuis gewoon door. De verbouwing erbij. De kinderen naar voetbal, naar zwemles, naar het verjaardagsfeestje aan de andere kant van de stad. Het huis op orde. De boodschappen.
 
En dat voelt als balans. Kijk mij eens, ik werk hard én ik ben er voor mijn gezin. Maar het is geen balans. Dit ben jij in de overdrive.
 
En hier zit de denkfout. Je denkt dat rust betekent dat je even niet werkt. Dus je vult je vrije tijd met andere dingen en noemt het ontspanning. Maar echt uitstaan is iets anders dan niet werken. Het is stil durven zitten zonder dat het ergens goed voor is. En laat dat nou net het moeilijkste zijn wat er is.

📖 Leestip:

Balanceren tussen werk en privé is vaak een uitdaging. En dan loop je vast zonder precies te weten waar. In vastlopen in je leven lees je hoe dat zich op meer plekken kan laten zien, en wat je eraan kunt doen.

Wat je zelf kunt doen om de balans terug te vinden.

Goed, je wilt zelf aan de slag. Logisch, dat is precies hoe je in elkaar zit. Dus hier komen wat dingen die je kunt proberen. Maar niet de dingen die je al tien keer hebt gehoord. Geen wandeling in de natuur, geen mindfulness-appje, geen avondje digital detox. Want eerlijk, dat heb je al geprobeerd, en je staat nog steeds aan. Dit ligt wat dieper.
 
🪶 Doe eens niks. En dan bedoel ik echt niks. Geen podcast erbij, geen telefoon in je hand, geen wasje dat je “even” meepakt. Gewoon zitten. Het gaat kriebelen, je wilt opstaan. Doe het niet. Voel maar eens hoe ongemakkelijk rust is geworden voor jou.

🪶 Ga slechter presteren. Met opzet. Lever die klus eens in op tachtig procent in plaats van honderdtien. Kijk wat er gebeurt. Spoiler: er gebeurt niks. Niemand merkt het. Behalve jij, want jij wist altijd al dat het ook minder mocht.

🪶 Zeg een keer nee zonder uitleg. Geen smoes, geen “het komt nu even niet uit want.” Gewoon nee. Voelt als vloeken in de kerk, ik weet het. Doe het toch een keer en merk dat de wereld blijft draaien.

🪶 Vraag je af van wie dat moeten eigenlijk is. Die stem die zegt dat je door moet, harder moet, beter moet. Is dat van jou? Of is het je vader, je moeder, die ene leraar? Grote kans dat je naar iemand luistert die er allang niet meer is.
 
Misschien lukt dit. Misschien ook niet, en kom je er zelf niet uit. Dat is geen falen. Sommige dingen zitten zo diep dat je ze in je eentje niet omgebogen krijgt, hoe slim of sterk je ook bent. Dan is het geen zwakte om hulp te zoeken. Dan is het de eerste keer in tijden dat je iets voor jezelf doet.

Werk-privé balans en mentale gezondheid: illustratie van weegschaal met mentale en fysieke gezondheid, begeleiding bij Jouw Eigen Veerkracht Valkenswaard

Wat therapie kan betekenen als je er zelf niet uitkomt.

Stel, je hebt het echt geprobeerd. Je hebt nee gezegd. Je hebt op die bank gezeten als een konijn dat elk moment weg wil rennen. En een week later sta je gewoon weer aan, druk, moe, en stiekem een beetje trots dat het toch weer gelukt is om alles te doen. Gefeliciteerd. Je hebt jezelf weer voorbijgelopen.
 
Dat die zelfhulp tips niet lukken is geen schande. Dat moeten van jou is geen slechte gewoonte zoals te veel op je telefoon zitten. Het is iets wat je ooit nodig had om overeind te blijven. En zoiets poets je niet weg met een goed voornemen en een blokje in je agenda. In therapie zoeken we uit waar het vandaan komt. Niet om jaren te navelstaren over je jeugd, maar om die zeurende stem in je kop eindelijk zachter te zetten. Zodat nee zeggen en grenzen aangeven in je tweede natuur gaan zitten.
 
En ja, dat is doodeng. Want wie ben je nog als je niet de hele dag staat te rennen? Als je durft aan te geven: vanavond ben ik er voor mijn gezin. Misschien kom je jezelf tegen. Dat klinkt minder gezellig dan het is. Je hoeft het in elk geval niet alleen te doen.

Wat therapie niet voor je doet.

Even eerlijk, voordat je te veel hoopt. Therapie maakt je agenda niet leeg. Ik ga je deadlines niet schrappen, je baas niet bellen en je inbox niet overnemen. Dat werk blijft gewoon bestaan. De drukte gaat niet weg.
 
Wat wél kan veranderen, ben jij. Hoe je in dat werk staat. Of je nog steeds elke avond die laptop opent omdat het moet, of omdat je het eindelijk durft te laten. Ik heb geen toverstaf, en iedereen die je die wél belooft, moet je wantrouwen. Dit vraagt tijd, en het vraagt dat je naar dingen kijkt waar je liever omheen loopt.
 
Maar misschien is dat juist waarom het werkt. Omdat het echt is, en niet te mooi om waar te zijn.

Mijn werkwijze om de balans terug te vinden.

Mijn basis is hypnotherapie. Daar ligt mijn hart, en daar zit mijn ervaring. Maar er is geen kant-en-klare aanpak die precies past op wat jij nodig hebt. Jij bent geen standaardgeval, dus ik werk ook niet met een standaardtrucje.
 
En hier komt het mooie. Jij hoeft niet te bedenken welke vorm bij je past. Daar heb je mij niet voor nodig en jezelf gek mee gemaakt. Ik voel tijdens een sessie wel waar het naartoe moet. Mijn intuïtie wijst vaak de weg, en mijn ervaring doet de rest. De ene keer is dat hypnotherapie, de andere keer iets heel anders. Dat stem ik per keer af, op wat jij die dag meebrengt.
 
Maar verwacht geen wonder waarbij je achterover leunt en ik het regel. Na elke sessie ga jij zelf aan de slag. Met wat je gevoeld hebt, met wat je gezien hebt, met dat ene inzicht dat schuurt. Dat hoort erbij. Daar gebeurt het, tussen de sessies door, in je gewone leven.
 
Ben je nieuwsgierig naar de manieren waarop ik werk? Op mijn werkwijze lees je er meer over.

Veelgestelde vragen over werk-privé balans.

Worstel jij ook zo met het vinden van de juiste balans tussen werk en privé? Dit zijn de vragen die ik daarover het vaakst hoor. Hieronder de meestgestelde, met eerlijke antwoorden.

Zet nu die volgende stap naar balans tussen werk en privé.

Je bent al lang aan het balanceren. Misschien al jaren. Je werkt hard, je zorgt voor iedereen, en voor de buitenwereld lijkt alles op orde. Maar je weet zelf dat je nooit meer echt uit staat. Dat je thuis bent zonder er te zijn. Dat de balans tussen werk en privé allang zoek is, hoe goed je het ook verbergt.
 
Dan ben je hier niet voor niks beland. Je voelt dat het zo niet langer kan, dat je jezelf voorbijloopt en dat het ergens vandaan komt. Je bent daar niet de enige in. En het goede nieuws is dat het anders kan. Niet door strakker te plannen of minder uren te draaien, maar door te stoppen met dat altijd maar moeten.
 
Het vraagt moed om eerlijk te kijken naar wat eronder zit. Om hulp te vragen terwijl je gewend bent het zelf te doen. Maar je hoeft het niet alleen te doen. Wacht niet langer en neem vandaag nog contact met mij op voor die eerste stap, en ontdek hoe jij weer gaat geloven in Jouw Eigen Veerkracht.
 
Liefs, Mieke

Mieke Loor, praktijk Jouw Eigen Veerkracht Valkenswaard

Zullen we eens kennismaken?

Ik begeleid mensen die vastlopen tussen werk en thuis. Die hard werken, voor iedereen zorgen, en zichzelf vergeten. Samen ontdek je waar dat altijd maar moeten vandaan komt, en hoe je het loslaat. Zodat je weer kunt uitstaan, zonder schuldgevoel. Zullen we samen kijken wat jouw situatie vraagt? Vraag hier een gratis matchgesprek aan.

📍 Zoek je een therapeut in de buurt van Eindhoven? Vanuit Valkenswaard ben je er zó. Mijn praktijk is makkelijk bereikbaar en parkeren kan voor de deur.

Bekijk locatie op Google Maps

Lees hier mijn recente blogs

Scroll naar boven